از هنگامي كه انديشه ساختن يك دارو در ذهن دانشمندان جوانه ميزند تا وقتي دارو وارد بدن بيمار ميشود، مسيري طولاني و پر فراز و نشيب سپري ميشود. در اين مسير براي عبور از هر مرحله به مرحله ديگر داروسازان متخصص و بسياري از دانشمندان علوم پزشكي و دارويي بيوقفه در تلاشند. دارويي كه وارد بدن ميشود در حقيقت به دنيايي پيچيده پاي ميگذارد كه پزشك و داروساز سعي ميكنند براساس اطلاعات علمي موجود و تجربيات و مهارتهاي خود آنچه روي خواهد داد را تا حدودي پيشبيني نمايند. در بسياري از موارد نتايجي مطلوب از درمان دارويي حاصل ميشود. با اين حال گاهي ناشناختههاي اين دنياي پيچيده بر دانش بشري غلبه ميكند.
پس پيچيدگيهاي موجود در اثرات متقابل بدن و داروها را نبايد دست كم گرفت و براساس اطلاعات اندك و تجربيات شخصي نبايد اقدام به دارودرماني نمود. دارو كالايي نيست كه بتوان آن را بر پايه اطلاعات افراد مختلف مانند بسياري از كالاهاي ديگر در ازاي پرداخت مبلغي خريداري كرد و مورد استفاده قرار داد. دارو ميتواند شمشيري دو لبه باشد كه به دنبال مصرف ناآگاهانه، اثرات زيانآور و حتي گاهي جبرانناپذير بر جاي ميگذارد. در مقابل همين دارو در شرايطي كه توسط متخصصان تجويز ميشود نجاتبخش انسان خواهد بود.
يكي از جنبههاي دارودرماني كه بايد حتما مورد بررسي قرار گيرد تداخل داروها با يكديگر، با مواد غذايي، با گياهان دارويي و... است. به بيان ديگر مواد مختلفي بر عملكرد دارويي كه به بدن وارد شده است اثر ميگذارند و ميتوانند در روند جذب و دفع آن در بدن و حتي شيوه اثرگذاري آن مداخله و تداخلات دارويي ايجاد كنند.
يكي از انواع تداخلات دارويي، تداخل دارو با غذاست. اين تداخل ميتواند از راههاي مختلف ايجاد شود و در نهايت اثربخشي دارو را تحت تاثير قرار دهد. مواد غذايي ميتواند بر ميزان و سرعت جذب داروهاي خوراكي از دستگاه گوارش اثر بگذارد. در مورد برخي داروها خوردن آنها همراه با يك وعده غذايي حتي كوچك، مانند چند لقمه نان و پنير، موجب افزايش جذب دارو ميشود يعني داروي بيشتري از دستگاه گوارش وارد بدن ميشود. در اين موارد پزشك يا داروساز توصيه ميكنند بهتر است دارو هميشه همراه يا بلافاصله بعد از غذا يا يك وعده غذايي كوچك ميل شود و براي جلوگيري از كم و زياد شدن اثر دارو در بدن بهتر است اين شيوه مصرف تغيير نكند. در مورد برخي ديگر از داروها مانند قرص ايبوپروفن (كه معمولا به بروفن شناخته ميشود)، بهتر است دارو همراه با مقداري غذا يا خوردني ديگر يا در شرايطي كه ظرف يك ساعت گذشته غذا ميل شده باشد مصرف شود، چراكه خوردن آن با معده خالي باعث ميشود عوارض گوارشي بيشتر شود.
در مقابل، برخي داروهاي خوراكي هستند كه مصرف آنها همراه يا با فاصله كم از غذا باعث ميشود دارو به مقدار بسيار كمي از دستگاه گوارش وارد بدن شود و مقدار بيشتر آن همراه با بقاياي مواد در دستگاه گوارش دفع شود. براي نمونه قرص سيپرو فلوكساسين كه يك آنتيبيوتيك يا چرك خشككن مهم و نسبتا قوي است، اگر با فاصله زماني كم از شير و لبنيات، قرصهاي كلسيم، قرص يا كپسول روي، برخي انواع قرصها و شربتهاي آهن و سوسپانسيونهاي آنتياسيد مثل شير منيزي يا هيدروكسيدآلومينيوم مصرف شود، به دليل آنكه در معده به اين داروها متصل ميشود جذبش مختل شده و جز مقدار ناچيزي مابقي آن از دستگاه گوارش دفع ميشود. در نتيجه داروساز به بيماري كه پزشك برايش قرص سيپروفلوكساسين تجويز نموده توصيه مينمايد اين دارو را 2 ساعت قبل يا 6 ساعت بعد از هريك از ...............برچسبها: حرفه و فن, بهداشت, دارو, تداخل دارویی, علوم پزشکی
ادامه مطلب






















گرچه براي درمان سوختگيهاي جدي و وسيع مراجعه هرچه سريعتر به مراكز درماني ضروري است اما در مورد سوختگيهاي خفيفتر مثل آفتاب سوختگي ميتوان از برخي روشهاي خانگي موثر براي كاهش درد استفاده كرد. به گزارش ايسنا، اين روشهاي خانگي اقداماتي ساده با استفاده از موادي هستند كه در بيشتر آشپزخانههاي ما يافت ميشوند اما هميشه به ياد داشته باشيد كه اين روشها هرگز جايگزين درمانهاي تجويزي از سوي متخصصان نميشوند و بنابراين در صورت نياز حتما بايد به موقع به پزشك مراجعه كرد. سايت اينترنتي «وان ووند» در اين مقاله فهرست اين درمانهاي خانگي را منتشركرده كه به قرار زير است:



يبوست يك اختلال شايع در دستگاه
گوارش است كه بسياري از افراد از جمله روزهداران با آن درگير هستند. در
اين وضعيت، رودهها به طور معمول فعاليت نميكنند يا وقتي كه حركت ميكنند،
مدفوع را به طور كامل تخليه نميكنند. يبوست در صورت تداوم ميتواند علت
عمده بسياري از بيماريها باشد، زيرا سمومي ايجاد ميكند كه به سيستم گردش
خون راه يافته و به تمام بخشهاي بدن انتقال مييابد. آپانديسيت، رماتيسم،
آرتريت، فشار خون بالا، كاتاراكت (آب مرواريد) و سرطان، تنها تعدادي از
بيماريها در يبوست مزمن هستند كه يك عامل مستعدكننده مهم براي آنهاست.
افراد از همه گروههاي سني، از كودكان نوپا تا افراد مسن ميتوانند دچار
يبوست شوند. عملكرد سيستم گوارشي در افراد، متفاوت است، به طوري كه براي
برخي از افراد كه حركات منظم رودهاي به طور روزانه صورت ميگيرد، ممكن است
نبود اين حركات، حتي براي يك روز به عنوان يبوست در نظر گرفته شود. به هر
حال، بينظمي و اختلال در عادات معمول كه باعث ناراحتي شود، ميبايست دليلي
براي رسيدگي باشد. حاد شدن يبوست ممكن است بسيار متغير باشد، اما در اكثر
موارد، يك پديده زودگذر است كه به طور طبيعي يا با اندكي مداخله، حل
ميشود. حملات تكرارشونده يبوست يا يبوست مزمن ميتواند مشكلساز بوده و
نشاندهنده مسائل ديگر با رژيم غذايي نادرست باشد. علائم، علل و درمان براي
يبوست مزمن، در كودكان با بزرگسالان متفاوت است. اگر از يبوست مزمن غفلت
شود يا به سادگي با اقدامات كوتاه مدت به آن پرداخته شود، باعث ايجاد
مشكلات درازمدت خواهد شد. يبوست در كودكان ممكن است با شياف درمان شود،
اگرچه رفع يبوست براي نوزادان و كودكان، ممكن است با توصيههاي طبيعي يا
درمانهاي خانگي نيز صورت گيرد، اما بهتر است با پزشك مشورت شود. براي
يبوست خفيف در دوران بارداري، بهتر است از مصرف قرصها خودداري شود و به
جاي آنها، سعي در درمانهاي خانگي مانند غذاهاي بخصوص يا حتي استفاده از
شياف شود. به طور كلي شايعترين علائم يبوست، كمي، بينظمي يا دشواري در
دفع مواد سخت مدفوعي است علائم ديگر عبارتند از زبان باردار، كاهش اشتها،
نفس بدبو، سردرد، سرگيجه، افسردگي، حالت تهوع، حلقههاي سياه زير چشم،
احساس مداوم پري معده، جوشهاي صورت، زخمهاي دهاني، واريس، اسهال همراه با
يبوست، درد در ناحيه كمر، اسيديته، سوزش قلبي و بيخوابي. همچنين علاوه بر
تغيير در حركات رودهاي، گرفتگي عضلات شكمي و احساس تورم نيز در يبوست
رفتن
به سواحل شمالي كشور و استفاده از دريا يكي از تفريحات فصل گرماست. اما
گاهي مسافراني كه از شمال برميگردند زخمي روي صورت با خود سوغاتي ميآورند
كه از يك طرف پيشاني آنها شروع شده، از روي يكي از چشمها رد شده و تا
نزديك گونه ادامه پيدا ميكند. گاهي هم اين زخم روي گردن و سينه است. معمولا
هم اين افراد علت اين زخم را نميدانند و به خاطر ندارند چگونه سر و
صورتشان زخمي شده است. زخمي كه تا يك ماه فرد را آزار ميدهد و پس از كنده
شدن پوست هم شايد تا ماهها جاي آن باقي بماند. اين زخم يادگار عبور
دراكولا از روي بدن است. البته اين دراكولا حشرهاي است كه تنها اندكي
بزرگتر از مورچه است. پدروس يا دراكولا حشرهاي از خانواده سوسكهاست. بدن
اين حشره باريك و كشيده همراه با بالپوشي كوتاه است اين حشرهها ميتوانند
بدوند و پرواز كنند. اين دراكولا گاز نميگيرد حتي نيش هم نميزند
بلكه فقط لهكردن حشره روي پوست ايجاد ضايعه ميكند. در اثر له شدن اين
حشرات ماده فعالي كه در همولنف آنها بطور طبيعي وجود دارد سطح پوست را
آغشته كرده موجب بروز بيماري ميشود. نقاط باز بدن مثل صورت،
دستها، ساعدها و پاها بيشترين آسيب را از اين حشره ميبينند. پس از له
كردن حشره روي پوست ضايعهاي ايجاد ميشود كه به سرعت به ديگر قسمتهاي بدن
منتقل ميشود.
درمان: تا بهحال بيش از 30 تركيب دارويي براي درمان اين
عارضه مورد استفاده قرار گرفته است. با وجود اين هنوز دارويي با اثر قطعي و
اختصاصي براي درمان آن وجود ندارد. تمام شيوههاي درماني مبتني بر تخفيف و
تعديل زخم است. در بين روشهاي مختلف درماني خنثي نمودن اثر سم در مراحل
اوليه تماس تاثير خود را نشان داده است اما چون اكثر مردم زمان و مكان تماس
با سم را بهخاطر نميآورند معمولا پس از بروز علايم متوجه ابتلاي خود
ميشوند در نتيجه كاربرد اين شيوهها چندان موثر نيست. به عنوان مثال
استفاده از يد در مراحل اوليه پس از آلودگي به سم موجب خنثي شدن اثر سم
ميشود اما در مراحل بعد از شروع عارضه تاثيري نخواهد داشت. تاولهاي
ناشي از گزش اين حشره درمان خاصي ندارد و فقط محل ضايعه را بايد با آب سرد
و صابون مرتب شستشو داد. اكثر مردم براي درمان آن از الكل سفيد استفاده
ميكنند در حالي كه آب و صابون بهتر است. برخي پزشكان براي بهبود سريعتر
در مراحل اوليه قبل از زدن دانهها، پمادهاي كورتن دار و آنتي بيوتيك تجويز
ميكنند كه ميتواند در بهبود زخم موثر باشد. با اين وجود كاربرد
كرم كورتيزون و استفاده از آنتي بيوتيكها پس از اين مرحله تاثيري ندارد.
استفاده از آنتي هيستامين موجب كاهش شدت علايم و جلوگيري از خارش ميشود و
به كمك آن و مسكن زمان بهبود 10 روزه را ميتوان تحمل كرد.
پيشگيري: براي كنترل حشره و جلوگيري از هجوم آن اولين روش
نصب توري و پشه بند در محل خواب است. كاهش تعداد لامپهاي روشن و كمكردن
شدت نور، پاكسازي علفهاي هرز و ديگر گياهان بويژه گياهان پوسيده از محل
نصب چادر و استفاده از حشره كش براي سمپاشي روي چادر از ديگر روشهاي
مبارزه با اين حشره خونخوار است. گردشگراني كه در چادرهاي خود اقامت
ميكنند و لباسهاي شسته را در فضاي باز آويزان ميكنند قبل از جمع كردن
آنها بايد آنها را تكانده و قبل از پوشيدن دقيقا بازرسي كنند تا حشره از
طريق لباس وارد بدن نشود. يادتان باشد اگر دراكولا را روي بدن خود
ديديد براي جلوگيري از آسيب تا حد ممكن بايد حشره را از روي عضو بدن
بپرانيد و اگر دست و يا عضو ديگري آلوده شد حتما آن را با آب و صابون
بشوييد...
بيماري كزاز ازجمله بيماريهاي باكتريايي بسيار خطرناك است كه منجر به گرفتگي شديد عضلات، بروز مشكلات تنفسي و در نهايت مرگ فرد بيمار خواهد شد. باكتري مولد اين بيماري در خاك و كود يافت ميشود كه از محل زخم وارد بدن شده و پس از تكثير در بدن، سم اين باكتري از طريق عصبها به مراكز نخاعي و مغزي ميرسد. بنابراين ميتوان گفت خاك مهمترين منبع انتشار اين آلودگي محسوب ميشود و اين بيماري ازجمله بيماريهايي است كه نهتنها در كشورهاي در حال توسعه و بلكه در كشورهاي توسعهيافته نيز منجر به مرگ بيش از نيمي از افرادي خواهد شد كه به باكتري مولد بيماري كزاز آلوده شدهاند و وجود هر گونه زخم بسيار كوچك در هر قسمتي از سطح پوست بدن ميتواند راهي براي نفوذ باكتري مولد بيماري به داخل بدن باشد. واكسن كزاز به عنوان جزئي از واكسن سهگانه (ديفتيري، كزاز و سياهسرفه) به كودكان تزريق ميشود كه فرد را در برابر اين 3 بيماري ايمن ميكند. براساس برنامه واكسيناسيون عمومي در اغلب كشورها، اين واكسن در سنين 2 ماهگي، 4 ماهگي،
خالها
ضايعات پوستي مسطح و يا برجستهاي هستند كه ناشي از به هم خوردن تركيب
طبيعي بافتهاي پوست در اثر افزايش يا عملكرد غيرطبيعي سلولهاي
رنگدانهساز پوست هستند، اما اينكه چه خالي ضرورت برداشت دارد و چه خالي
خير، موضوعي است كه «جامجم» در گفتگو با دكتر نيما استواري، متخصص پوست و
مو به آن پرداخته است. به گفته وي، خالها به دو دسته بزرگ مادرزادي و خالهايي كه بتدريج و طي گذر زمان ايجاد ميشود، تقسيم ميشوند. اين
متخصص پوست و مو خالهاي مادرزادي را به صورت بالقوه، مستعد خطرناك شدن
ذكر كرده و ميافزايد: در سنين 15 تا 20 سال باتوجه به رشد و سايز آنها
ميتوان حدس زد كه خال مادرزادي، خطرناك شده است يا خير، چرا كه هرقدر خال
بزرگتر باشد، به ميزان خطري كه فرد را تهديد ميكند افزوده ميشود كه
ميتوان توسط جراحي و حتي پيوند پوست (حتي در سنين زير 20 سال) ضايعه را
برداشت.بيش از 90 درصد از خالهايي كه در گذر زمان در صورت و بدن، ظاهر
ميشوند، خطرناك نيستند. دكتر استواري با اعلام اين مطلب يادآور
ميشود: ولي اين موضوع به اين مفهوم نيست كه هر خال غيرمادرزادي را نخواهيم
جدي بگيريم، چون دسته كمي از اين خالها رو به سوي خطرناك شدن ميآورند.
به كدام خال بايد مشكوك شد؟
كدام خال را بايد برداشت و به چه خالي نبايد اهميت داد؟! اين
فوقتخصص ليزر و زيبايي عنوان ميكند: خالهاي خطرناك اغلب به نوعي داراي
شكلي عجيب و بدون داشتن حاشيهاي مشخص، زواياي تيز و حادند كه رنگ آنها
قرمز و يا سياه (JET BLACK) (پركلاغي) است. وي ميافزايد: اگر سايز
خال به بيش از 8 ميليمتر تا يك سانتيمتر برسد، بايد به آن توجه كرد و در
اين ميان نبايد خالهايي كه به طور ناگهاني دستخوش تغيير ميشوند را ناديده
گرفت كه در اين حين، افرادي كه در خانواده، زمينه خالهاي بد را دارند،
بايد بيش از سايرين گوش به زنگ باشند.
ملانوم چيست؟
«ملانوم» يك نوع سرطان پوست است كه به ساير نواحي
بدن و عمدتا گرههاي لنفاوي، كبد، ريهها و دستگاه عصبي مركزي گسترش پيدا
ميكند. گفتني است اكثر موارد ملانوم از يك خال پوستي يا ساير ضايعات پوستي
نشات ميگيرد. به گفته دكتر استواري، ملانوم نوعي تكثير بدخيم سلولهاي
رنگدانهاي پوست است كه قابل كنترل نيست و با رشد خود، ضايعه را بزرگ و
بزرگتر ميكند. اين فوقتخصص جهت پيشگيري از ملانوم و بيماريهاي
پوستي اظهار ميكند: از آنجايي كه مردم كشور ما داراي رنگ پوستي بسيار سفيد
همچون مردم استراليا نيستند و ميزان تابش آفتاب نيز در حد متعادل است،
بهتر است افراد با مراجعات دورهاي به پزشك متخصص جهت معاينه خال خود اقدام
كنند و هيچگاه مصرف ضدآفتاب را فراموش نكنند و از دستگاههاي سولاريوم
جهت برنزه كردن پوست به هيچ وجه استفاده نكنند. 





به گفته دانشمندان خواب کمتر از شش ساعت در شب خطر مرگ ناشي از حمله قلبي يا سکته مغزي را افزايش مي دهد. به گزارش ايرنا و به نقل از خبرگزاري يونايتدپرس، با اين حال اين مطالعه که در مجله European Heart منتشر شده است هشدار مي دهد افرادي که بسيار زياد مي خوابند نيز احتمالا با خطر ابتلا به حمله قلبي روبرو هستند. در حالي که بعيد است خوابيدن زياد، علت ابتلا به حمله قلبي باشد اما بيماري هاي طولاني مدت مانند بيماري قلبي اغلب باعث مي شوند که مبتلايان احساس خستگي بکنند بنابراين خوابيدن بيش از نه ساعت در شب مي تواند يک علامت هشدار زود هنگام باشد. محققان متوجه شدند افرادي که کمتر از شش ساعت مي خوابند حدود 50 درصد بيشتر احتمال دارد که به يک حمله قلبي مبتلا شوند و 15 درصد بيشتر در معرض خطر ابتلا به سکته مغزي هستند. بنابراين نداشتن خواب کافي موجب افزايش سطوح لپتين در خون مي شود که به معني نداشتن احساس سيري پس از غذا خوردن است. همچنين موجب افزايش سطوح گرلين مي شود که عامل تحريک اشتها و در نتيجه ايجاد احساس گرسنگي در انسان است. بنابراين افرادي که خواب کمي دارند تمايل بيشتري براي خوردن دارند و احتمال بيشتري دارد که چاق شوند . بنابراين خطر ابتلا به فشار خون بالا و بيماري قلبي که منجر به ابتلا به حمله قلبي و سکته مغزي مي شود در اين افراد بيشتر است. کارشناسان به بزرگسالان توصيه مي کنند که براي سالم ماندن دست کم شش يا هفت ساعت در شب بخوابند... منبع: عصر ایران 