آشنایی با مدارس انگلستان

آشنایی با مدارس انگلستان

بچه ها در انگلستان از ۵ سالگي وارد دبستان مي شوند و ۶ سال در دبستان درس مي خونند. بعد از آن در ۱۱ سالگي وارد دوره راهنمايي يا متوسطه شده كه آن هم ۵ سال طول مي كشد و بعد دوسال شبيه پيش دانشگاهي دارند كه از ۱۶ سالگي وارد آن مي شوند.

مهمترين دوره از لحاظ تحصيلي دروره راهنمايي هست ، چون دوره دبستان خيلي آرام آرام و بدون استرس ، فقط مباني اوليه فراگيري را ياد مي گيرند ، كه البته از لحاظ موضوع هاي تحصيلي به مراتب بيشتر از دروس دبستان هاي ايران ولي از لحاظ سختي به مراتب راحت ترند. براي همين وارد دوره راهنمايي شدن هم كلي ماجرا دارد.

اول از همه اينكه مهلت ثبت نام در دوره راهنمايي اواخر ماه اكتبر يعني ۱۱ ماه قبل از شروع سال تحصيلي و يا فقط يك ماه پس از شروع آخرين سال دوره دبستان است و اين پروسه حدود ۱۰ ماه طول مي كشد. در اين ايام اولياي دانش آموزان كلاس ششم خيلي خيلي سرشان شلوغ است.

هر منطقه تعدادي مدرسه راهنمايي دارد كه خانواده هر دانش آموز مي تواند حداكثر ۳ مدرسه را انتخاب كند ، اداره آموزش و پرورش منطقه ، بعد از چند ماه بررسي ، پذيرفته شدگان هر مدرسه را اعلام مي كند. ولي اين پذيرفته شدن اصلا بر اساس نمره تحصيلي نيست ، بلكه براي هر مدرسه اولويت هايي موجود است كه بر اساس آن اولويت ها ، بر اساس ظرفيت مدارس ، تعدادي پذيرفته مي شوند.

قابل عرض كه اصلي ترين اولويت فاصله منزل محل سكونت تا مدرسه است. اولويت هاي ديگري نظير اينكه نياز به كمك هاي آموزشي بيشتر ، و يا داشتن خواهر يا برادر در يك مدرسه ، هم ميتواند جزو شرايط باشد.

تعداد متقاضيان يك مدرسه بستگي مستقيم به سطح مدرسه و سطح نمرات دانش آموزان فارغ التحصيل شده از آنجا در سال هاي گذشته دارد. جدول مقايسه مدارس منطقه بصورت آنلاين در اختيار است و اوليا مي توانند مدارس را بر اساس رشته هاي تخصصي آنها ، فاصله اش تا منزل و همچنين ميزان نمرات فارغ التحصيلان آن مدارس ، انتخاب كنند.

البته باز هم فقط اين نيست ، بعضي مدارس براي كاتوليك ها يا مسيحيان است و بعضي فقط براي دختران يا پسران. و البته اينگونه مدارس ، بر عكس تصوري كه در ايران مي شود از لحاظ سطح تحصيلي يك سر و گردن از بقيه بالاترند.

ميزان امكانات مدرسه هم در تصميم گيري نقش دارد. لذا در اواخر ماه سپتامبر و اوايل ماه اكتبر ، همه مدارس راهنمايي ، روزي را براي مراجعه اوليا و دانش آموزان كلاس ششم و بازديد از مدرسه قرار مي دهند كه معمولا يكي از بعد از ظهرهاي هفته هست كه آن را يا از طريق نشر در روزنامه محلي و يا نامه به اوليا مدارس محل و يا اينترنت و ... به اطلاع مي رسانند.

اين خودش يك داستان مفصل دارد و واقعا عالي و جالب است. دانش آموزان كلاس هاي بالاتر بعنوان راهنما ، شما را به اطراف و قسمت هاي مختلف مدرسه مي برند و شما را با نحوه و محيط آموزشي مدرسه آشنا مي كنند. در اين صورت ضمن اينكه شما با محيط آموزشي و امكانات آشنا ميشويد ، با جو و فرهنگ دانش آموزان هم مستقيما آشنا مي شويد و امكان انتخاب برايتان فراهم تر مي شود.

نكته قابل توجه براي من ، امكانات مدارس راهنمايي اينجاست ، كه كاملا با تصور اوليه من ، و وضع موجود در دبستان هاي خود انگلستان متفاوت و اصلا با امكانات دانشگاه هاي ايران هم قابل مقايسه نيست.

هر مدرسه ، به وسعت يك شهرك ، يا يك دانشگاه متوسط در ايران است و شامل چندين ساختمان و بخش. بخش هنر ، بخش زبان ، بخش رياضي ، بخش علوم ، بخش ورزش و ...

هر مدرسه خود سالن ژيمناستيك ، استخر ، سالن تئاتر مجهز و زمين تنيس و ... داشته و هر بخش مجهز به آخرين امكانات تحصيلي موجود هستند. از وسايل تراشكاري گرفته تا وسايل آزمايشگاهي ، كامپيوتر و پروژكتور و غيره.

همه اين مدارس و شرايطي كه عرض كردم ، مدارس دولتي بوده و كاملا رايگان هستند ، ولي مدارس ديگري هم هستند كه مي توانيد بدون محدوديت شرايط جغرافيايي ، با پرداخت شهريه ، مشغول تحصيل شويد ، البته اغلب داراي امتحان وروديه هستند ولي امكان گذراندن آن امتحان دشوار نيست. هزينه هاي تحصيل بين ساليانه ده هزار پوند (۱۸ ميليون تومان) تا ۲۳ هزار پوند (۴۳ ميليون تومان) در سال است.

ما براساس دعوت يكي از مدارس خصوصي ، كه هزينه تحصيل آن بسيار بالاست ، جمعه گذشته به بازديد آنجا رفتيم. من تصور نمي كردم ، ممكن است چنين مدرسه اي با چنين امكانات و دانش آموزاني در كره خاكي وجود داشته باشد. البته در فيلم هاي قديمي مدارسي با اين سيستم ديده بودم ولي خوب نه با اين امكانات.

در مساحتي بسيار گسترده، با چندين ساختمان عالي ، زيبا ، مدرن ، با محيطي بسيار زيبا و گرم و با امكاناتي فوق تصور. همه برنامه ها از قبل تعبيه شده بود. در بدو ورود ، به همه ميهمانان اتيكت هاي از پيش تهيه شده مي دادند كه راحت اسمشان را صدا كنند ، و بعد يكي از دانش آموزان كلاس هشتم كه از قبل براي هر خانواده مشخص شده بودند ، تمام مدرسه را بصورت گذرا نشان مي دادند كه همين تور گذرا حداقل دو ساعت به طول انجاميد ، و ما واقعا ذوق زده شده بوديم.

دختري كه مدرسه را به ما نشان داد ، اهل نيجريه بود و براي همين با خواهرش بطور شبانه روزي در مدرسه زندگي مي كرد ، اعتماد به نفس ، آرامش و اطلاعات جانبي او ، واقعا مرا حيرت زده كرده بود. امكانات بخش هنر ، بخش زبان كه شامل يكي از انتخاب هاي ژاپني ، ايتاليايي يا اسپانيايي (زبان فرانسه اجباري است) بود و هر سال دانش آموزان را براساس انتخاب به يكي از آن سه كشور هم مي بردند.

كتابخانه ، سالن تئاتر مجهز و خوابگاه ها و كلاس هاي رياضي با امكانات مدرن ، بخش موسيقي با اتاق هاي تمرين با درب و ديوارهاي دو جداره ، بخش فيزيك ، بخش بيولوژي و بسياري از بخش هاي ديگر كه همه را به خاطر ندارم.

البته خيلي ها معتقدند ، دانش آموزان فارغ التحصيل اينگونه مدارس ، عموما خيلي اجتماعي نيستند و ... ولي مشاهده دانش آموزان آن مدرسه گوياي چنين مطلبي نبود.

۵۰٪ دانش آموزان آن مدرسه ، خارجي بودند ، كه اوليائشان ، آنها را از سرتاسر دنيا نظير آمريكا ، استراليا ، ژاپن و ...براي تحصيلات بصورت شبانه روزي به اين مدرسه فرستاده بودند. بقيه دانش آموزان روزانه بايد از ساعت ۸ صبح تا ۶ عصر در مدرسه مي ماندند.و البته تكاليف درسيشان را هم همانجا انجام مي دادند.

 

دنیای حرفه و فن www.herfe-rszy.com

منبع: سایت سمپادیا